Kaan&Zeynep

annecikten küçük bir hatıra olsun...

16 Eylül 2009 Çarşamba

Annanecik geldi:))

Yine sen bıcık yapmış misler gibi uyurken bişeyler yazayım meleğimm...Nihayet annanemiz ve tabiki dedemiz yazlıktan geldiler. Seni çok özledikleri için de gelince akşam hemen bize uğradılar. Biraz şaşırmış görünsen de yine her zamanki güleçliğin üzerindeydi, uykun gelmiş olmasına rağmen...Bugün gündüz de geldi annanecik, artık özledikçe gelir.. Zaten şunun şurasında ne kaldı ki! Az bir zaman sonra artık ben işe döneceğim :(( Sen de annanecinle vakit geçireceksin bol bol...
(Bu arada uyandın az önce, seni salladık uyuttuk tekrar babanla...)
Sabah kahvaltı zamanı yine bir kriz yaşandı, daha kaşığı görür görmez -ne ara böylesine bir tepki oluşturduysan- ağzını mmm diye bi kapatıyosun, yok açtıramıyorum! "Hadi oğluşum bi tadına bak, bak seveceksin, her zaman yediğin, sevdiğin bişey bu" karşılığında uzaklara dalan gözler ve mmm diye büzük dudaklar (yüzüme de bakmıyorsun sıpacık seni:) tamam yemek yeme gibi bi problemimiz var her zaman, ama en azından sevdiğin şeyleri yerdin...Çorbadır, sebzedir onlar zordu yani...Birkaç gündür herşeye muhallebi hatta meyvelere bile tepki oluşturdun...Gerçi ne olduğuna bakmıyosun, kaşığa mı bir tepki acaba bu? Yoksa direk bana mı? Zorlamıcam, sahte de olsa gülümsicem diye başlıyorum sana birşey yedirmeye, başıma saplanan bir ağrı ve gözyaşlarıyla sonlanıyor..:( Yok yok yarından itibaren yine yöntem değişikliği şart! Biliyorum; "ben dudaklarımı büzücem, o kaşığı ağzıma sokamıcak, nasıl olsa beni çok seviyo ya bu anne olcak kişi, aç kalmama razı olamıcak ve sonunda biberon verceeek" diye düşünüyosun ;) İnatçısın oğluşum evet ama bu inadın kimden geçti sanıyosun:) Sabah hazırladığım iki menüyü de beğenmeyince dayandım, biberon da vermedim, öğlen nasıl da yedin ama çorbanı;)) Ben de nasıl mutlu oldum anlatamam... Şimdi düşündüm de ileride bunları okuyunca ne düşüneceksin acaba..Basit bir yemek yeme hadisesi bu kadar mı olay olur! Anne olmadan önce benim de hiç aklıma gelmezdi, mühim bir mevzuymuş:)
Annanenle de bugün bi muhabbet bi muhabbet...Daha onu görür görmez başladın bişeyler mırıldanmaya, heralde beni şikayet ettin durdun:) Yazık kadıncağızın da bıdır bıdır seninle konuşmaktan dili damağı kurudu oruç oruç:)
Bıraktığın emekleme çalışmalarına tekrar başladın ve neticesinde 3 gündür sürünerek ilerliyosun:) Bakalım ne zaman tam olarak emekliceksin merakla bekliyorum:)
Biraz da az hareket etsen çok sevinicem hani belki kilo alabilirsin... Yoksa bu kıpırdanma -ne kıpırdanması!-tepinmelerle zor! Özellikle yatağına bıraktığımda ortalık savaş alanına dönüyo:) Annanecik bile hareketliliğini bilmesine rağmen çok şaşırdı, hatta sen sevimli sevimli çığlıklar eşliğinde akrobatik hareketler yaparken korktu bile, bi yerini incitecek diye:)
Kısacası balımm çok afacansın çoookkk! Günler böyle geçiyor, sen böyle böyle büyüyorsun işte...Cuma günü 18inde yani 9. ayını da doldurmuş olcaksın:) O gün de bişeyler karalarım kısmetse...Görüşmek üzere aşkımmm:)

1 yorum:

Ayça dedi ki...

Gözün aydın Sedacım. Bizim anane de gelse iyi olur artık. Öptük sizi. İyi bayramlar.