Kaan&Zeynep

annecikten küçük bir hatıra olsun...

23 Nisan 2011 Cumartesi

rahat bir akşam

geçen hafta ve bu hafta göreve gittim...herkes sen gidince Kaan rahat duruyor mu derdi, ben de evet evet gayet iyi, hatta anneannesinde daha iyi uyuyor derdim...2. gidişimde ilk gece arıza çıkarmış bizimki... eminim babba babba diye tutturmuştur...baktı olmuyor bari nenne olsun demiştir:) napalım yabancı değil hiç olmazsa babası diye avutuyorum kendimi ama bu düşkünlüğe içten içe kafamı takıyorum aslında...
görevlere biraz ara vermeli zaten az kalsın şifayı kapıyordum...anında müdahaleyle şimdilik durumu kurtardım gibi görünüyor...
döndüğümde çok özlemişti afacan, bırakmadı hiç, bir ara uzanıp, sarılıp yanak-yanak bile yaptık bir süre:) ki bizim küçük adam sıkıntıya gelemez, öyle sarılarak yatmak falan ne demek:)
işten gelince de pek bir keyifli oluyor bizim minik...bugün anahtar sesini duyunca şu sıkınca cik-cik ses çıkaran oyuncaklardan aramış (yine ne hoş anlattım) anneannesiyle yaptığı plana göre hemen kapının arkasına saklanıp beni onunla korkutacakmış:) planı suya düşünce bozmadık artık, eve girme kısmını başa sardık, bir heves saklandı falan...
akşam babacık gezmelerde olunca başbaşa takıldık...yok yok bu çocuk babaya çok fena naz yapıyor napcaz bilmem...yoksa biz bir kriz dışında iyiydik...makarna istedi, yiyecek sandım ama bizimki elleriyle girişti bir anda, dağıttı, her yer makarna oldu...ilk değil tabi bu yaptığı, en sevdiği şey hatta maalasef bu aralar, biliyorum son da olmayacak...kızdığımı bilse de, yanlış olduğunu anlasa da yine yapacak, yine yapacak...mantık aramak anlamsız tabiki biliyorum:D
bir de baba diye ağladı 2 kere (gerçekten ağlamıyor tabi, suratına ağlama görüntüsü verip babba diye bağırıyor numaracı böcük) anlattım durumu, gelecek dedim, seni çok seviyor dedim...içimden uleeen tosbaa ben olmasam babayla oyuna dalar aklına gelmem ama diye geçirdimm:(((
sonra da oynadık, matkap sesinden korkup sokuldu bana, ayrılamadı bir süre -gece bile var artık, matkap sessiz bir günü olmuyor çocukceyizimin:( ne olduğunu da biliyor oysaki, hala korkması normal mi acaba? yine oynadık, bezini de rahat aldım, sütünü içti, sadece birazcık diretmeden sonra da uyudu melek gibi...
sonra evi toparladım, şimdi internete takılmaktayım, az sonra -bir afacan uyanmazsa- kitap okuyacağım...yani böyle bir gece her gece olsa daha ne isterim ki!

*dün "nane" li çorba içmiş minik... bir de to.yo.ta reklamı çıkınca to-yoo-to-yoo-taa diyen çocuktan sonra 'tooo' yu çıkaracak gibi dudaklarını iyice büzüp öne doğru uzattı, ben bekliyorum diyecek mi acaba diye... veeee o şekilde döö-döö-dööö dedi bizimki:DD canım oğlum elbet olacak bir gün;)

*oğluşumun 3. 23Nisan'ı :) tüm meleklerin bayramı kutlu olsun!!!

4 yorum:

Tuğra'nın Annesi Emine dedi ki...

Kutlu olsun Kaancığın bayramı :)
Bende anlamıyorum.Korkmamayı öğrenemedi daha bizimkide.Matkap, blender, mikser gibi gürültülü makinalardan hala çok korkuyor. Şaç şekillendiricim sesli çalışıyor diye gereksiz yere para verip sessizini aldım geçenlerde.
Alışacaklar ama biraz daha zaman var demekki :)
Bu arada hep söylüyorum.Bu çocukların huyları suları hep aynı Seda!! Yoksa bunlar ruh ikizimi? :)))))

seda dedi ki...

benim kuzumda konuşmuyor hala..acaba ne zaman:-))sabırsızlıkla bekliyoruz...

Seda dedi ki...

evet Emine gerçekten öyle..aynı şehirde olsaydık tanışmışlardı çoktan:)

Seda dedi ki...

seda, blogunu değiştirmişsin heralde, ne kadar büyümüş oğlun maşallah...konuşacaklar bakalım bekliyoruz biz de