Kaan&Zeynep

annecikten küçük bir hatıra olsun...

18 Haziran 2010 Cuma

1.5 yaş

18 ay bitti oğluşum...1.5 yaşında oldun...inanılmaz...evet hala inanılmaz, hep de öyle olacak herhalde minik mucizem;)

*bugün koşarken düşmüşsün, yanağın al al hafif mor mor olmuş:( babaanne-dede üzgünler... oluyor işte afacanım, bir anlık birşey...ne zaman koşmadan usul usul yürüyeceksin acaba?..

*yarın doktor amca günü...

*bu aralar geceleri -ilk uykunda- bir kaç kere yatağında kendi kendine (sırtını kaşıdım, saçını okşadım, pışpışladım, ninniler söyledim, popişi dürterek hafif titreştirdim tabi bu arada, o kadar da kendi kendine diil yani) uykuya dalmışlığın oldu...çok sevindim, bu gece de sevindim valla yine...ama bu şekilde uyuduğun gece de aynen devam ettin uyanmalara... parantez içindeki yöntemleri tekrar yemedin gecenin bir yarısı;) ohoo annecik sen de çok şey istiyosun yaniii;) babanın omzuna yine fena sardın, ne istiyosun babacıktan anlamadım, yasık kendisine, ama baba olmak da kolay diil tabii...

*köpek dişleri de tamamlandı...bana biraz daha kolay çıkardın gibi gibi geldi bunları...ama sanırım son olarak azılarla kabus geceler yine başlar...

*babaanne yapıyo, sana da -bize de- yediriyo -aman maşallah diyeyim!!- bal olsun oğluma çok mesudum valla bu konuda:) haftasonları hariç tabi, yine yemeyen bir Kaan, peki benden ne istiyosun:) evet, anne olmak hiiç kolay diil...

*merdivenleri de çıkıyosun meğer bize güvenirmişsin, basbayağı çıkıyosun işte, tutmıcam artık seni, her işini kendin yap bakalım beyefendi:) ama bu aman düşecek stresiyle de nasıl yaşanır bilmem...

hoş insan uykusuz da yaşıyormuş...

çok mu dert yanıyorum acaba bu durumdan diye bi an aklıma geldi ama napıyım ben kii acayip uykuya düşkün biriyim. en çok dokunan kısım bu işte bana...hah bak uyandın işte geliyoruummm
(sevgili annen sonra tekrar buraya gelip, bir resim ekliyip kaydı yayınla yapaaaar:)))

5 Haziran 2010 Cumartesi

öylesine

Günler sonra bugün iyiydi...koşuşturmacadan uzak...ev hali, babaannelerle misafircilik, arada park, Tuğçe arkadaşla çapkın bakışmalar, cici yapmaya çalışmalar, beraber salıncakta sallanmalar, babayla kaydıraktan kaymalar, teyzoşlarla Kaancığın izni ölçüsünde oturmalar, şimdi de keyifff:) evet ya böyle olsun günlerim, bu kadar olsun hareket...
şu an mutluyum yanii...oğluşum uyuyor, erken uyudu bu gece inşallah gecemiz uyanık geçmez bu durumda:D

Kaanım da çook mutlu, anneanne, babanne, dedeler, biricik teyzesi...daha ne olsun... hepsini sıraya dizip el çırptırıyo cebren ve hile ile, kendisi de oynuyo, döktürüyo hatta:D halay bile çekiyo kendince:D


en son İstanbul maceramız vardı, gittik geldik, düğün yeri boğaz manzaralı olmasa tabi bir de köprüden geçişler İstanbula gittiğimizi anlamayacaktık...neyse ki bunu da atlattık...foto. mak. elime düğün sebebiyle geçmişken de bi kaç resim çektim gelince. ama böyle olmaz, zaman geçiyor, bu zamanlar geri gelmeyecek, acilen eski şipşak zamanlarıma dönmeliyim, saçları da uzadı hem artık yakışıklımın;)

bir afacan... bir masum...