Kaan&Zeynep

annecikten küçük bir hatıra olsun...

15 Nisan 2010 Perşembe

Sakin günlerim olsun...

Geçsin, bitsin şu telaş..hamişliğimin son 1.5 ayında da ne sıkılmıştım hiç bişey yapamamaktan, sakinlikten, boşluktan. şimdi onun acısı çıkıyor bol bol-sanki daha önce çıkmamışmıydı...
zor şey ev kurmak... hayır zaten bi kere kurmuştuk kaç yıl geçti ki yeniden başa döndük..yeni evleniyor gibiyiz...o zaman nerde şık, süslü şeyler var onlar olsundu, şimdi nerde temizliği zahmetsiz, uğraştırmayan sadeler var onlar olsun...zaman yok, uğraşmaya mecal hiç yok...
neyi anladım: esas oğlan aynı! evlilik değiştirmemiş:) arıza çıkaran esas kız oldu! hayallerinin duşakabini olmadı diye değermiydi, sonra düşündü kiii değmezdi tabi hala karısının istediklerinin olması için uğraşan, hayır diye kestirip atmayan, olmaz diye düşündüklerine tamam istersen öyle olsun diyen dünyalar iyisi kocasını üzmeye... sonra kızdı kendine, o daha çok üzüldü...
buraları da okumaz ki ne kadar şanslı olduğumun farkında olduğumu bilsin, arada bazen çatlak sesler çıksa da hep şükrettiğimi...
taşınsak, yerleşsek, bir hafta izin alsam, şöööyle bir dinlenebilsem, annem de dinlense, Kaan tam gaz devam etse ve yüzümde gülümsemeyle onu izlesem, vitamin alsam, sinirlerimi alsalar, Kaan uyusa, ben uyusam, havalar ısınsa, dışarı çıksak, çimlere yayılsak, enerjik olsam, doping mi alsam?

*söz konusu duşakabin servetmiş, hayal etmekten vazgeçildi.
*neler var neler..herşey çok pahalı...bir insan niye bir lavabo deliğine 120 lira verir ki?bu beni ne ilgilendirir, gidip uyusam ya!
*oğluşum blogunu meşgul ettim, ama iyi geldi...uyandın, biraz süt, biraz su, biraz omuzda gezdirme, biraz ayakta sallama...bu konuda hatalı ebeveynim evet, deliksiz uyku yok bana, oh olsun.

Hiç yorum yok: