Kaan&Zeynep

annecikten küçük bir hatıra olsun...

11 Mart 2011 Cuma

kısa kısa havadisler

*yarın babaanne-dede Ordu'ya dönüyorlar, yine anneanneli günler başlıyor yani... Onları babacık götüreceği için haftasonu yalnızız oğluşum...
*tam da yine fena halde babaya sardığın zamana denk geldi...umarım başa çıkabilirim...hatta biraz sakinleşir ve babayı biraz unutur sadece acıktığında değil de, her zaman, bir de annen olduğunu hatırlarsın:) evet güldüm ama itiraf ediyorum fena halde bozuğum :(((
*müthiş kar yağdı Ankara'ya...ilk başta yine hoşuna gitmedi, kar taneleri yüzüne yüzene geldikçe ekşittin suratını, ama sonunda karla oynadın nihayet... ben eskiden severdim karı, şimdi o kadar değil nedense...işe gitme-eve dönme problemi, kayıp düşme korkusu, sonra erirken heryer çamur aman paçalarıma sepilmesin kaygıları...ne olduysa böyle oldum artık...küçükken sevinirdim, hele okula giderken üstüne bir de tatil olursa...şimdi okullar tatil oluyor, önceleri aklımın ucuna bile gelmezken "o okula giden çocukların anneleri çalışıyorsa ne yapacaklar bırakacakları kimseleri yoksa" diye düşünüyorum hemen...1 güncük de ben izinliydim,beraber evdeydik...
*bu arada dede küçük bir ameliyat oldu, şimdi gayet iyi...anneanne hasta, pazartesiye kadar iyileşmeyi ummakta...
*arka azılar ne alemde acaba? az kalmıştır umarım...
*yeme durumlarında biraz düzelmeler var bu aralar ama hala zayıfsın, boyun uzuyor... hala ve hala çok hareketlisin:)
*uyku yine fena... 1-2 gece iyi olsa 3. gece sürekli uyanma-ağlama krizleri...babba diye babayı istemeler, omuzda gezmeler, babanın topuklarım acıyor artık diye sızlanmaları... benim niye bana gelmiyor, bu çocuk niye hala uyumuyor ve niye bu kadar ağlıyor diye feryatlarım... sabah bir gülüşünle geceki o kabus saatlerin bir anda unutulması...o tatlılığın, o tarifsiz sevgin yok mu! başka türlü olamazdı zaten...
*bir de bu arada neden olduysa banyodan nefret ettin. herşey normaldi, her zaman hadi banyoya dediğimizde hayvancıklarını da alıp koşa koşa banyoya giden sen, bir gün kıyameti kopardın...2 kere ciyaklamalar ve kaçmaya çalışmalar eşliğinde yıkadık zar zor... günler oldu yıkanmayalı, zorlamayalım dedim ama temizlik de gerek... babayla yıkanmanı teklif ettik olmadı, onu banyoda görüp heves edersin belki dedik olmadı, oyuncak zaten işe yaramıyor, dil dökmek hiç, bebeklik küvetini çıkaralım dedik daha görünce ciyakladın, en son izinliyken de denedim, yok yine bir kıyamet koptu...hayır suyu, banyoyu o kadar seven bir çocuk nasıl oluyorda bir anda nefret ediyor??? en son banyonu hatırlamaya çalışıyorum, hani birşey mi oldu, birşeyden mi korktu ne biliyim gözü mü yandı, su mu yuttu diye... yok, hiç bir farklılık bulamıyorum rutin banyolardan...ama kendimi biliyorsam haftasonu yine deneyeceğim :)
*ha bu arada annecikle babacıkta "tek çocuk iyi, kesinlikle başka olmasın" ve "yok kardeşsiz olmaz, kesin bir kardeşi olmalı" (aslında bu fikir daha çok bana ait) fikirleri arasında gidip gelmeler:)) hayır şimdiden noluyorsa... ama insan herşeyi düşünüyor işte...

şimdilik böyle işte havadisler ;)

Hiç yorum yok: