Kaan&Zeynep

annecikten küçük bir hatıra olsun...

14 Temmuz 2010 Çarşamba

sözde tatilden

3 haftalık iznimizin 2. haftasında, güyaa "tatil"deyiz...karşı sitede, niyeyse çocukların denize gitmek yada dışarıda spor vs. yapmak yerine oyun oynadığı bir internet cafedeyiz, kocişle-o parasal işlemlerle ilgileniyor, bense hemen not düşeyim dedim:)
Hiç dinlendirici olmayan tatilimiz, çok yorucu, koşuşturmacalı, Kaanın nerdeyse -hiç-birşey yemediği sadece süt ve su içerek, meyve ve bazı tatlıları yiyerek hayatına devam ettiği bir dönem, bu da geçecek diye beklediğim...Ank. ya dönünce düzeni yeniden tutturmayı umuyorum
Bunları takmamayı başarırsam süper tatlı bir oğluşum olduğu için de şükretmeye devam ediyorum tabi...kesinlikle bu veletler büyüdükçe böle şirin ötesi bişey oluyorlar...
bizimki dil konusunda minik de olsa yol katetti..."dedededdedede" diye meşhuuur söylemine hala devam ama "dede" yi ayırdediyor her dededede "dede" değil yani:) anne mi? ne annesi? "dedaaaa" yım ben:) avav-avv var bide köpek görünce:) yani kısaca ufak ufak başladı neyseki, yoksa tüm anlatmak istediklerini "dedededede" yle anlatacak uzunca bir süre diye korkuyordum:)
ve bizden bu kadar, kocişin işi bitti:)